 Na
parroquia de Louro as mostras de arquitectura relixiosa son tamén
moi abundantes. Entre todas elas o visitante non debe deixar de
coñecer as magníficas instalacións do antigo
Convento de San Francisco do Rial. Situado na estrada que dende
o barrio muradán do Espírito Santo conduce a Louro
e a uns dous quilómetros da capital municipal, álzase
nun fermoso val ó pé do monte Oroso esta peculiar
obra que ten a súa orixe non século XIII, e que é
un dos monumentos máis vistosos e mellor conservados de todo
o termo municipal. Foi fundado como crematorio non ano 1223 e sobre
el levantouse unha capela románica dedicada a Santa Mónica
do Rial, que non ano 1432 pasou a ser convento. A súa vida
verase paralizada no ano 1835 por causa da exclaustración
dos relixiosos, pero anos despois, concretamente no 1873, volveu
a ser ocupado polos membros da orden franciscana que se encargaron
da súa restauración.
.
 Na
actualidade destaca no conxunto do mosteiro a presencia da Igrexa
de estilo gótico e un fermoso claustro de magnífica
factura e coidado deseño que, segundo unha inscrición
encontrada nun do seus lenzos, data do ano 1646. O atrio do conxunto
conventual está cercado por un muro no que se adosa unha
fonte e está centrado por un cruceiro. Nas proximidades do
convento, ascendendo polo monte veciño, hai un orixinalísimo
Vía Crucis composto por quince estacións, nas que
se relatan escenas da Paixón de Cristo, e que foi construído
non ano 1877 graciasós donativos dos fieis.
|
